Սովորաբար նոր գաղափարները մեզանում բազմանում են գրեթե նույն անվանումով, սակայն մնում են անավարտ ու թերի։ Ինչո՞ւ: Երբ նոր գաղափարները հասունանում են այն աստիճանի, որ դառնում են հասարակության զարգացման անհրաժեշտ պահանջ, այդ գաղափարները միաժամանակ կարող են ծնվել մի քանի հոգու մտքում։ Այս երևույթը հայտնի է հատկապես գիտության պատմությունից։

Փաշինյան նիկոլի թավշյա, ոչ բռնի ժողովրդավարական հեղափոխությունը մտնում է ավարտական փուլ: Մեկնարկում են մարդակերական ակցիաները: Մամուլից տեղեկանում ենք, որ գլխավոր դատախազությունը Ծառուկյանից և նրան փոխկապակցված անձանցից պահանջում է նաև բռնագանձել 42 տրանսպորտային միջոց, 8 տրանսպորտային միջոցի ձեռք բերման արժեք՝ մոտ 348 մլն դրամ, զիջված պահանջի իրավունքի գումար՝ շուրջ 33 մլն դրամ, 79 անշարժ գույք և 10 անշարժ գույքի շուկայական արժեք, նաև 39 ընկերությունների բաժնեմասեր և բաժնետոմսեր: Դատախազությունը պահանջում է նաև 86 մլրդ 400 մլն դրամ, որը չի հիմնավորվել օրինական եկամուտներով:Ամենակարևորը՝ դատախազությունը պահանջում է կոնֆիսկացնել Ծառուկյանի շքեղ դղյակը՝ բոլոր երևանցիների և հայաստանցիների նախանձի աղբյուրը:

Ալիև կրտսերը, իշխանության անցնելուց հետո մեկ տարի անց, սկսած 2004-ից, աշխարհի բազմաթիվ երկրներում հոր արձանններն է տնկել տվել (հղումը` վերջում)։ Դա հեշտ գործ չէ՝ մեծ փողեր, լոբբիզմ ու դիվանագիտություն է խաղացրել։

Ավետիք Իշխանյանի նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել ֆեյսբուքյան գրառման հիմքով։ Ավետիքը տառապում է մի անհասկանալի հիվանդությամբ։

Ականջները խորքային ձայները լսելու և աչքերը աննկատ բաները տեսնելու համար են։ Երբ իրավիճակը շատ է բարդանում, զգայական ու մտավոր լուծումները, այլևս ելք չունենալով, իրենց տեղը զիջում են գերգիտակցականին։

Մեր պատմությունը 2018-ին ընդհատվել է։ Մինչև 2018-ը պատմություն էր՝ հակասական, հաջողություններով և ձախողումներով, 2018-ից սկսած՝ դա պատմություն չէ, աղետ է, իր՝ դեռևս չպարզված տեխնոլոգիաներով՝ դավադրության, հիմարության, դավաճանության, արկածախնդրության կամ այլ։

Չգիտես ինչու, մեզ մոտ ամեն ինչ գլխիվայր է շրջված։ Նորմալ հասարակությունն ու պետականությունը ունենում են մրցունակ արդյունաբերություն, գյուղատնտեսություն, կրթական համակարգ, գիտություն, մշակույթ և դրանց սպասարկող էլիտա։

Մի արժեհամակարգային պարադիգմից մյուսին ժողովրդի անցումն ինքը կարող է լինել երկարատև պրոցես և, բացի դրանից, այն կարող է կիսատ մնալ կամ էլ այդ կիսատ վիճակից անցում կատարել դեպի մի այլ արժեհամակարգային պարադիգմ։

Ցանկացած ժողովուրդ իր մեծ ու փոքր նպատակներն իրականացնում է սեփական ուժով ու հզորությամբ, մեկ- մեկ էլ՝ շահագրգիռ դաշնակցի աջակցությամբ։

Արցախը պետք է դառնա մեր նոր Առաքելությունը: Հակառակ դեպքում կկորցնենք պետականության մնացած բեկորները...